เล่าถึงสงกรานต์วันเดียวของฉัน
อั๋น...โทรมานัดว่ามา 9 โมงเช้า พอดีน้องก็มีนัดเหมือนกันเลยอกไปพร้อมกัน
ไปถึง บ้านล็อก T^T ไงเป็นเงี้ย  ยังไม่มีใครมา
กรุก็ว่าอยู่ เมิงจะนัดกันทำไมเช้าๆ ใครไปเลยกับเมิง
นั่งรอ รอ รอ
อั๋นรื้อรูป เจอรูปเก่าๆ สมัยตอนเข้าค่าย ตลกดี
ตอนนั้นติดอั๋น 55 มีรูปกับมันเยอะแยะไปหมด
รูปวีกับแวว แป๊ะกับต๋อ... เบ้า...พี่x น้องพี่เก้ง(จำชื่อไม่ได้ ที่เป็นแฝดหน่ะ)
ปรากฎว่าไอคนที่นัด ดันมาเกือบเที่ยง
กว่าจะครบ คนก็เดิมๆ กลับมาที่ไร ก็แก๊งนี้แหละ
อั๋น  วี  เพื่อนวี(ชือ่ไรว่ะลืม)  ต่อ  ต๋อ  แนนกุล  เมย์  เต๋อ  วิศิษฐ์  แจ๊ค  ฮ้วย  เบิร์ด

ออกเดินทางเที่ยงพอดี กรุจะบ้าตายแดดเปรี้ยงเลย
ไม่เล่น....นั่งหน้ารถก่อน อิอิ
วนไปวนมา2 รอบไม่มีคนเล่นเลยว่ะ รู้สึกเซงๆบาง
คนที่เคยเล่นๆ หายไปไหนหมด หน้าตาไม่คุ้นเลย
ทำไมมีแต่เด็กน้อยยยยย น้อยมาก กับคนแก่ ฟร่ะ
ชักไม่หนุกแหละ
โอเค...เล่นแค่วันเดียว บิ้วเพื่อนๆขออีกรองหนึ่งเว้ยมาเล่นกันก่อน
คราวนี่เจอ ชีวิต พี่โจ พี่โจ้ เชียร์ น้องมิลค์ แป๊ะ พี่ตุ้ย เหอๆ
........ ตรงนี้ไม่เล่าแหละขี้เกียจ........

เลิกเล่นตอนเย็นก็ไปกินเนื้อย่างกัน  แต่ไม่ชอบกินเนื้อ
เจอกันตอนเล่นไพ่หน่ะ

และก็อีกแล้วนิสัยกรุ.....ชอบนัดหลายคนพร้อมกัน
หญิง  โทรมาชวนไปลานเบียร์ กะว่าไปขี่รถเล่นกะน้องซะหน่อย
ก็ไปนั่งกินเหล้าปั่น รอพวกนั้นกิเนื้อย่างเสด
ก็ต้องหาตัวช่วยหาคนมานั่งแทนตอนไปเล่นไพ่ (เบย์)

กลับไปต่อ.....บ้านอั๋น 2ทุ่มครึ่ง วงไพ่ คราวนี้มีคนมาเพิ่ม
พลอย จาม ไม่ได้เล่นน้ำ(แก่แล้วไม่อยากเล่น 55 ล้อเล่น)  กานต์ เก่ง  แดง เอย
นั่งไปเรื่อยๆไม่รู้ตัวเลยอีกมร ก็เที่ยงคืน  ง่วงว่ะ

รู้สึกไม่ค่อยมีสาระไงไม่รู้ เพราะเจอกันที่ไรก็เล่นไพ่ทุกทีเลย
เวลาผ่านไปเร็วจังเลย
พรุ่งนี้ก็ไม่เจอกันแล้ว เพื่อนส่วนมากจะกลับกรุงเทพกันแหละ
เห็นว่าจะไปเล่นที่ข้าวสารกันต่อ

 แต่....

กรุต้องอยู่บ้านทำงานถึง 2 วันเลยหรอ (ไม่เป็นไร ถือว่าเป็นวันครอบครัว
เพราะกลับมาที่ไร ไม่ค่อยได้อยู่บ้านเลย หาเพื่อนตลอด ซื้อหนังมาดูกับพ่อ กับน้อง)....

จบแล้วสงกรานต์วันเดียวของฉัน..>____<

ก่อนกลับ(สงกรานต์วันที่ 3) อยู่บ้านอากง เห็นเรถเล่นผ่านไปก็ผ่านมา อยากเลยว่ะ
ทำไมวันสุดท้ายวันน่าสนุกอะไรอย่างงี้ เจอเพื่อนรถเพื่อนผ่านไป แล้วก็ผ่านไปอีก
แต่ต้องกลับตอนเย็น ไม่อยากเปียกว่ะ
ปีหน้าวางแผนใหม่ละกัน

และมันก็บอกฉันว่า
' ถึงเวลาที่จากกันอีกแล้ว '

เศร้าจัง ไม่ชอบช่วงเวลาแบบนนี้เลย

เพื่อนที่ฉันรักไปเรียนต่อเยอรมันแล้ว
และฉันก้อคงเหงา เหมือนไม่มีใครเลยหน่ะ
ทั้งๆทีก็มีตั้งเยอะ แต่มันไม่เหมือนกัน
ไม่มีใครที่เป็นห่วงเรา และบอกว่า 'เป็นห่วงหน่ะ ดูแลตัวเองนะเว้ย'
ฟังแล้วรู้สึกดีเยออะ  ถึงมันจะไม่อยากให้ทำงานหนัก
แต่รู้มั้ยว่าได้ยิน อย่างงี้  ทำงานหนักกรุก็มีกำลังใจ เยอะเลยว่ะ